Od dnia narodzin wychowywałam się na wsi. Pierwsze 15 lat mojego życia odmierzane było zmieniającymi się porami roku - słońcem złoci pojawiającej się na wiosnę w parku okalającym nasz dom czy zapachem grzybów mokrą już i nieco chłodną jesienią. Odmierzał je też stary, pokryty mchem zegar słoneczny, w którym, jak wierzyłam, kryły się wszystkie tajemnice świata. Moje dzieciństwo było bajką, a wspomnienia o nim to uczucie ciepła, które obejmuje mnie w przyjemnym uścisku.

Okres młodzieńczego buntu zbiegł się z przeprowadzką do przepastnego miasta. Próbując dogonić biegnące coraz szybciej zdarzenia nie potrafiłam już, tak jak kiedyś, wracać myślami do tamtego piękna. Wokół mnie rozgrywało się moje dorosłe życie - studia, praca, potem bycie żoną i mamą dla dwóch najważniejszych dla mnie osób. Ostatnio zbyt często czułam się w tym zagubiona...

Tworzenie biżuterii to mój powrót do radości dzieciństwa, do korzeni natury, w końcu do własnej duszy. To coś, co robię dla siebie, coś co pomogło mi odnaleźć się znów po latach zatracenia w bezlitosnej rzeczywistości. Każdy ruch, dzięki któremu z garści kulek i kłębka drutu rodzi się piękno, wszystkie sekundy spędzone z wstrzymanym nad trudną woltą oddechem, które teraz mogę już składać w miesiące - to właśnie jest brakującym pierwiastkiem, którego potrzebowałam by czuć się w pełni sobą. Owocami mojej pracy z radością dzielę się z Wami - mam nadzieję, że moja biżuteria przywoła w Was miłe wspomnienia lub sama stanie się takim wspomnieniem.